Introductie: Maru

Onlangs is Maru begonnen met het schrijven op Autoblog. Een introductie hadden we echter nog tegoed, so here it is..

Wat doe je zoal in het dagelijks leven?
Met uitzondering van mijn uren voor Autoblog, ben ik voornamelijk druk bezig met werkloos zijn. De huidige arbeidsmarkt heeft weinig behoefte aan een Anglist, en werkgevers vertrouwen het niet als ik om ongeschoold werk kom vragen. Tot de economie weer een beetje aantrekt zal ik het dus moeten doen met wat mij in de schoot geworpen wordt. Freelance vertalen is een leuke optie.

Het voordeel is dat ik voldoende tijd heb om leuke dingen te doen (al is mijn portemonnaie het daar niet echt mee eens). Je kunt mij regelmatig op indoor kartbanen zien rondpruttelen, en als het even kan gooi ik mijn eigen auto of huurauto over een circuit. The Race is everything.

Welke auto rij je?
Een zwarte Opel Tigra uit 1999. Kein Turbo drei Türen. Omdat hij, ondanks zijn 1.4-liter blokje, genoeg vermogen heeft om spannende dingen te doen (het absurd lichte kontje en harde rubber dragen hier ook erg aan mee), moet je even doorhebben hoe je ‘m op snelheid en in het nat onder controle moet houden. Het duurde dus niet lang voordat de Tigra “Het Beestje” genoemd werd.

Natuurlijk speelde ik al een beetje op de openbare weg met rotondes (dorifto!) en stoplichten (burnout!), maar ik leerde Het Beestje pas echt goed kennen tijdens een rijtraining op Zandvoort. Een halve dag lang reed ik onder begeleiding van een professionele coureur rondjes op het circuit, tot op het punt dat Lamborghini’s werden bijgehouden en Formule Ford wagens werden ingehaald. Om op het rechte eind weer afscheid te nemen, uiteraard. Het was een dag om nooit meer te vergeten, maar het mooiste was dat de Tigra geen krimp heeft gegeven. De remmen bleven goed, de motor op constante temperatuur, grip en vering uitstekend… wat wil je nog meer?

Waarom bezoek je Autoblog?
Omdat het de leukste autosite van Nederland is, natuurlijk! Ik ben vooral gevallen voor de losse schrijfstijl. Geen hoogdravende reviews waar eigenlijk alleen de fabrikanten blij van worden, geen gezanik over bijtelling en energielabels… Hier wordt alleen gesproken over echte auto’s. Daarnaast is er voldoende ruimte voor humor en de wat minder serieuze artikelen. Autorijden doe ik met plezier, dus is het fijn als er mensen zijn die er hetzelfde over denken.

Het beste autonieuws wat je de afgelopen maanden hebt vernomen?
De eerste foto’s van de Opel Adam. Qua uiterlijk is het echt een kek wagentje! Helaas moet het een concurrent van de Fiat 500 worden en valt de motorkeuze een beetje tegen (1.2 en 1.4 liter per januari 2013, 1.0 driecilinder met turbo eind 2013). Ik hoopte eigenlijk op een nieuwe hot hatch… Zal er een OPC versie komen?

Het meest vreselijke autonieuws wat je de afgelopen maanden hebt vernomen?
Het faillissement van de Nürburgring, en daarmee ook de Nordschleife. Dit prachtige bergweggetje heeft mij liefde voor circuitrijden gegeven en doen besluiten de autojournalistiek in te gaan. Elk jaar keer ik terug om de fabrikanten te zien testen, autocultuur te snuiven, VLN te zien, maar vooral om er zelf te rijden. De Nordschleife heeft een boeiende geschiedenis en is onveranderd sinds de aanleg in 1925 (opening in 1927). Tijdens de Touristenfahrten verandert het circuit in een openbare tolweg en kun je met je eigen of gehuurde auto in de voetsporen treden van beroemdheden als Jackie Stewart en Niki Lauda. Het is iets magisch om in je eentje op de ‘Ring te rijden tijdens een zonsondergang of in de plensregen. Helaas is het met het faillissement afwachten hoe toegankelijk deze magie in de toekomst blijft. De nieuwe eigenaar (want deze zal er vast en zeker komen) is er misschien niet zo van gediend dat al die wannabe coureurs zijn baan komen verslijten.

Naar welk nieuw model kijk je uit?
Zoals ik al zei, ben ik erg benieuwd naar de Opel Adam, vooral als er een OPC versie van gemaakt wordt.

Wat denk je van de hype rondom elektrische auto’s?
Elektrische auto’s zijn volgens mij niet zo milieuvriendelijk als ze ons willen doen geloven. Het probleem zit ‘m in de productie en het laden, waarbij een hoop schadelijke stoffen nodig zijn en vrijkomen. Voor de verbeterde luchtkwaliteit in de stad zie ik het voordeel, en zal ik de hype op dit gebied ook steunen, maar we moeten ons wel realiseren dat de “uitlaatstoffen” zich bij het gebruik van elektrische auto’s verplaatsen naar de fabrieken en energiecentrales.

Nu is het met zo’n kleine actieradius ook niet erg praktisch om lange afstanden te rijden, dus ben je al snel gebonden aan stads- en woon-werkverkeer. Een uitzondering op deze regel is misschien wel de Opel Ampera en broertje Chevrolet Volt. Met de “range extender” ofwel motor generator kun je er nog wat extra kilometers aan vastplakken. Oké, je komt zo wel dicht in de buurt van de hybride auto, maar het maakt elektrisch rijden iets zekerder omdat je niet meer na 80 kilometer stil komt te staan.

Welke trends zie jij de komende jaren?
In rumoerige economische en politieke tijden kiest de automobilist doorgaans voor de goedkopere auto’s, zowel in aanschaf als in verbruik en onderhoud. De fabrikanten helpen ons maar al te graag bijtelling- en belastingvrij te rijden met kleine motoren en minimale cilinderinhoud. Milieubewust? Ach, dat is een leuke bijkomstigheid, maar alleen voor boomknuffelaars echt belangrijk.

Nu was de Nederlander al erg terughoudend wat betreft de optielijst, maar we kunnen het ook wel overdrijven. Zodra het economisch beter gaat met ons kikkerlandje zal de tweedehands automarkt overspoeld worden met optieloze 1-liter-3-cilinders, en niemand die ze wil hebben. Er is immers weer voldoende geld om minimaal een 1.6 turbo te rijden. Per persoon, want carpoolen is voor watjes. Hoe “milieubewust” zijn we dan nog? Juist.

Stel dat je voor 50.000 euro een auto mag uitzoeken. Welke wordt het en waarom?
Mijn droomauto is een Aston Martin. Maakt niet uit welk model, ze zijn allemaal prachtig om te zien en te horen. Met uitzondering van de Cygnet natuurlijk, die niets meer is dan een veredelde Toyota IQ. Voor 50.000 euro heb je met een beetje geluk een Aston Martin V8 Vantage. Tweedehands, uiteraard. Iets kleiner en luchtiger dan de DB9 (voor dezelfde prijs), is dit de Aston waar ik me het beste in thuis voel. Ik heb eens in een Group N exemplaar mogen zitten, en wist meteen dat dit de auto voor mij zou zijn. De controle over de wagen schijnt fenomenaal te zijn, zelfs als je met warp 7 de bocht induikt en ‘m sideways gooit. Dit moet ik zelf meemaken!

Waar erger je je aan in het verkeer?
Ik probeer altijd mijn kalmte achter het stuur te bewaren, maar vooral in Nederland is dit een grote uitdaging. Vrachtwagens die elkaar inhalen, automobilisten die onnodig links blijven rijden, bumperklevers… Irritaties, maar geen grove overtredingen. Die worden begaan door de politieagenten. Hoe vaak rijden zij niet te hard en door rood, terwijl er geen sirene en lichten aan staan? Of die doen ze alleen even aan bij het stoplicht. Voor de foto. Ik heb dan altijd zin om erachteraan te gaan, ze aan de kant te zetten, en even duidelijk maken dat hun voorbeeldfunctie toch echt de verkeerde is.

Multiple Choice: Duits, Engels of Amerikaans? (Nee, geen Italiaans.)
Ik rij in een auto van een Duitse fabrikant (Opel) met Amerikaanse eigenaren en onderdelen (GM) en Engelse bemoeienis (Lotus heeft aan de ophanging gewerkt). Omdat ik erg tevreden ben over de Tigra, kan ik wat betreft rijeigenschappen en onderhoud geen keuze maken tussen deze landen. Vormgeving, daarentegen, is een heel ander verhaal. Duitse auto’s zijn er voor Jan Modaal, Amerikaanse auto’s zijn te groot, te zwaar en te log, maar de Engelse auto’s zijn stuk voor stuk plaatjes. Ik ben een groot fan van Aston Martin, ook al hebben ze goedkope knopjes van Ford aan boord, maar ook MG, Austin-Healey, Berkeley, Caterham, Westfield, Jaguar, Mini en TVR doen mijn hartje sneller kloppen.

Voorwielaandrijving, achterwielaandrijving of vierwielaandrijving?
Voorwielaandrijving voor de boodschappenwagentjes en minder ervaren bestuurder, vierwielaandrijving voor dat leuke landweggetje of modderpaadje, en achterwielaandrijving voor alle andere wensen. Mijn keuze? De snelste aandrijving.

Design of Power?
Een auto met een heleboel vermogen zal a-relaxed, of zelfs gevaarlijk rijden als het design niet klopt. Ik doel hier niet op het uiterlijke vertoon van de auto, wat ieder op zijn of haar eigen manier waardeert of verafschuwt, maar op de rijeigenschappen. Hoe is de balans, wegligging, aerodynamica, zit je lekker en stuurt ‘ie goed? Natuurlijk is het leuk als de wagen reageert op de kleinste beweging van je rechtervoet, maar als je daardoor achterstevoren tegen een boom komt te staan is er toch iets niet in orde.

Nu zijn er met alle wetten en regeltjes maar weinig gevaarlijke moderne auto’s. Toch gebeuren er ongelukken die voorkomen konden worden. Door de auto veiliger te maken, ofwel opnieuw te designen? Nee, door de formule Knowledge > Power toe te passen. Als je geen kennis van de weg of de wagen hebt, gebruik je dat vermogen met mate. Totdat je wel weet waar je mee bezig bent. Zelfs professionele coureurs lijken hier moeite mee te hebben. Mijn keuze gaat dus uit naar Knowledge.

Ferrari, Lamborghini of Maserati?
Hoewel de oudere Ferrari’s best een mooie lijn hebben (ik doel hier voornamelijk op de Dino), zijn de moderne exemplaren niets meer dan veredelde wasmachines. Oh, de stoelen zitten best lekker en het hele interieur zit goed in het leer, maar wat mij betreft is dit de vlag op een modderschuit. Zelfs het paard steigert in afschuw.

Nee, geef mij dan maar een Maserati. Ronde lijnen staan een auto beter dan de hoeken en punten van Lamborghini. Ook het kroontje (wat nou drietand?) staat wel leuk op m’n prinsessenauto.

Concept Cars of Klassiekers?
De elektronica die schuilgaat achter concept cars is mateloos interessant, maar het zijn de mechaniek en de looks van klassiekers die mij het langst bezig houden. Als kind van het digitale tijdperk blijft het een wonder hoe iets niet op elektriciteit loopt, maar mechanisch met radertjes, lucht of vloeistof wordt aangedreven.

Rood, bruin of wit?
Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van de auto die het kleurtje draagt. Een witte auto in het dagelijks gebruik wordt al snel herkend als een leasebak en is te smerig om aan te raken, maar op een volgeplakte ralleywagen (met of zonder modder) is het weer mijn favoriete kleur. Rood is nooit een aanrader op welke auto dan ook, daar het al snel roze wordt, maar wijnrood staat weer fantastisch op ieder model.

Dan is er nog de kwestie van bruin… Hoe heeft iemand zich ooit kunnen bedenken om die poep- of kotskleur op een auto te smeren? Zeker geen liefhebber. Een metallic schittering maakt het geheel ook niet veel beter, want dan lijkt het op de poep of kots van Edward Cullen. Niet dat ik daar persoonlijke ervaring mee heb, overigens. Waarom zou ik Twilight willen zien? Ik zweer je dat die DVD in een verstandsverbijstering is gekocht! (Hoe kan ik me hier nog uit redden?)

1 Reactie to “Introductie: Maru”

  1. bigcar :

    wauw, ben aardig onder de indruk. interessante tekst!
    gefeliciteerd bij deze met je nieuwe job bij autoblog, veel suc6 met het schrijven van artikels. ik kijk naar je humorvolle topics uit 🙂

    ik moet wel zeggen; ondanks dat ik op een paar fronten, zoals kwestie droomauto en categorie 50.000 euro, iets totaal anders zou willen kan ik mezelf juist heel erg vinden in de mening die je hebt over bijvoorbeeld de komende trens, irritatie in het verkeer en heb erg veel respect voor hetgeen dat je verteld over je dagelijkse leven (eindelijk iemand die open en eerlijk is over de waarheid)…

Laat een reactie achter

Je moet eerst inloggen om te kunnen reageren...